[vc_row][vc_column][vc_column_text]

Był ówczesnym idolem, zachwycał zarówno na scenie Teatru Wielkiego jak i w telewizji. Przystojny, czarujący i niezwykle utalentowany, przyciągał ludzi wyjątkową aurą, elegancją i sceniczną lekkością, która hipnotyzowała publiczność. Tańczył w najbardziej prestiżowym zespole baletowym, a jego historia zaczęła się właśnie tutaj, w Gliwicach. Po ponad trzech dekadach od jego śmierci miasto ponownie opowie o swoim niezwykłym mieszkańcu – Gerardzie Wilku.

W rytmie wielkiej kariery

Gerard Wilk należał do artystów, których trudno było zamknąć w jednej kategorii. Był solistą Teatru Wielkiego, gdzie występował w najważniejszych rolach, a szczególne uznanie przyniosła mu kreacja Spartakusa – rola wymagająca nie tylko perfekcyjnej techniki, lecz także siły i dramatyzmu. Zachwycał muzykalnością, miękkością ruchu, charakterystyczną sylwetką i sceniczną charyzmą. W latach 60. i 70. stał się również jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy polskiej kultury popularnej – występował z Krystyną Mazurówną, tańczył do muzyki Beatlesów, pojawiał się w filmach Stanisława Barei i Andrzeja Wajdy, tańczył także w produkcjach raczkującej wtedy telewizji. W 1970 roku jego kariera nabrała międzynarodowego wymiaru, gdy dołączył do zespołu Maurice’a Béjarta w Balecie XX wieku. Tam przez 11 lat tańczył na największych scenach świata i wystąpił w dziesiątkach choreografii, spełniając marzenia wielu tancerzy baletu.

Pierwszy krok do wielkiej kariery

A wszystko zaczęło się w Gliwicach. Urodzony w 1944 roku Wilk jako dziecko początkowo interesował się rysunkiem, a do najbliższej mu szkoły baletowej w Bytomiu trafił niemal przypadkiem, zaprowadzony przez matkę swojej koleżanki ze szkolnego kółka – Kariny Mickiewicz. Miał wtedy 13 lat – późno jak na przyszłego zawodowego tancerza, ale szybko jednak okazało się, że ma coś, czego nie da się wyćwiczyć: muzykalność, naturalną miękkość ruchu i sceniczną charyzmę.

Po ostatnim ukłonie

Karierę sceniczną zakończył około 37. roku życia, będąc wciąż w znakomitej formie. Przeniósł się do Paryża, gdzie został pedagogiem, ucząc kolejne pokolenia tancerzy w Europie. W 1994 roku wyreżyserował jeszcze „Wertera” w Teatrze Wielkim Opery Narodowej. Zmarł rok później, w wieku 51 lat. Mimo życia poza Polską pozostał silnie związany ze Śląskiem – przechowywał w Paryżu śląskie pamiątki, przypominające mu o Gliwicach.

Zatrzymany w ruchu

Wystawa fotografii z archiwum Zofii Rudnickiej, przyjaciółki Gerarda Wilka, tancerki, choreografki i autorki jego biografii, przybliża postać Gerarda Wilka z wielu perspektyw. Fotografie prowadzą przez kolejne etapy jego artystycznej drogi, od dzieciństwa, przez karierę w Teatrze Wielkim, obecność w filmie, telewizji i na estradzie, po jedenaście lat pracy w zespole Maurice’a Béjarta. To także spotkanie z Wilkiem uchwyconym w ruchu i poza sceną. Zatrzymane w kadrze gesty, pozy i spojrzenia pozwalają odkrywać fenomen jego popularności i przypomnieć postać, która mimo upływu lat wciąż pozostaje niezapomniana.

Wilk – tancerz niezapomniany

We wrześniu jego historia wróci do rodzinnego miasta za sprawą cyklu wydarzeń „Wilk w ruchu – fenomen Gerarda Wilka”, przygotowanego przez Centrum Kultury Victoria. W programie spektakl inspirowany ruchem tanecznym Gerarda Wilka, wystawa fotografii, projekcja filmu, spotkanie z Zofią Rudnicką – autorką biografii Wilka oraz wiele więcej.

Strażnicy pamięci

Nie zabraknie również spotkań z osobami, które znały Gerarda Wilka i były częścią jego artystycznego świata i ten świat współtworzyły. Podczas spotkania autorskiego Zofia Rudnicka, wieloletnia przyjaciółka Wilka, tancerka, choreografka i autorka jego biografii, opowie o artyście, którego znała osobiście.

Z kolei w rozmowie z udziałem Zofii Rudnickiej, Krystyny Mazurówny i Piotra Nardellego powrócą wspomnienia o Wilku – partnerze scenicznym, przyjacielu i artyście, który swoją charyzmą i odwagą zapisał się w historii tańca.

Dopełnieniem wspomnień będzie projekcja filmu „Podróż magiczna” (1979) w reżyserii Andrzeja Wasylewskiego, do którego choreografię stworzyła Zofia Rudnicka. Na ekranie zobaczymy samego Gerarda Wilka – jego ruch, charakterystyczną ekspresję i sceniczną obecność.

Anatomia Wilka

Co zostaje z tancerza, kiedy przestaje istnieć jego ciało? Zdjęcie, wspomnienie, kilka zdań, gest zapamiętany przez kogoś innego? „Anatomia Wilka” to spektakl inspirowany postacią Gerarda Wilka i próba odnalezienia go poprzez ciało: jego siłę, dyscyplinę, instynkt, zmysłowość i nieustanną potrzebę przekraczania granic. Czworo wykonawców staje się elementami jednego organizmu, który powstaje z archiwalnych śladów, wspomnień i obrazów. W spektaklu pojawiają się fotografia, słowo, przedmioty i obrazy, ale to żywe ciało staje się najważniejszym nośnikiem pamięci.

Program:

25.09 (piątek) | Ruiny Teatru Victoria & Zwycięstwa 36, Al. Przyjaźni
𝟭𝟳.𝟬𝟬 | Wystawa fotografii z archiwum jego przyjaciółki i autorki biografii – Zofii Rudnickiej zabierze nas w podróż przez życie i karierę artysty – od dzieciństwa, przez Teatr Wielki, film, telewizję i estradę, aż po lata spędzone z zespołem Béjarta.
Scenariusz wystawy, kuratorki: Zofia Rudnicka, Magdalena Kulesza
Kształt plastyczny wystawy: Krzysztof Kelm
𝟭𝟵.𝟬𝟬 | Spotkanie z Zofią Rudnicką, wieloletnią przyjaciółką Wilka, tancerką, choreografką i autorką jego biografii.
𝟮𝟬.𝟬𝟬 | Projekcja filmu „Podróż magiczna” (1979) w reżyserii Andrzeja Wasylewskiego, z choreografią Zofii Rudnickiej – z samym Gerardem Wilkiem na ekranie.

26.09 (sobota) | Ruiny Teatru Victoria𝟭𝟵.𝟬𝟬 | „Anatomia Wilka” – spektakl inspirowany postacią Gerarda Wilka. Czterech wykonawców, archiwalne fotografie, wspomnienia, słowo i ciało, które staje się nośnikiem pamięci.
Reż. Łukasz Błażejewski;
Obsada: Tomasz Sebastian Berg, Michał Przybyła, Alina Senik;
Kompozycja muzyczna: Sławomir Kupczak;

27.09 (niedziela) | Ruiny Teatru Victoria
𝟭𝟱.𝟬𝟬 | Rozmowa z Zofią Rudnicką, Krystyną Mazurówną i Piotrem Nardellim – wspomnienia o Wilku jako artyście, partnerze scenicznym i przyjacielu – poprowadzi Dyrektor Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej w Bytomiu mgr Elżbieta Mendakiewicz.
𝟭𝟵.𝟬𝟬 | „Anatomia Wilka” – spektakl inspirowany postacią Gerarda Wilka. Czterech wykonawców, archiwalne fotografie, wspomnienia, słowo i ciało, które staje się nośnikiem pamięci.
Reż. Łukasz Błażejewski;
Obsada: Tomasz Sebastian Berg, Michał Przybyła, Alina Senik;
Kompozycja muzyczna: Sławomir Kupczak;

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_separator][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]Dofinansowano ze środków Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Taniec”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.
Organizacja: Miasto Gliwice, Centrum Kultury Victoria
Patronat honorowy: Teatr Wielki Opery Narodowej
Partnerzy: e-Teatr.pl, Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Lubomira Różyckiego w Bytomiu, Ogólnokształcąca Szkoła Baletowa im. Romana Turczynowicza, Teatr im. Tadeusza Różewicza w Gliwicach, Śląska Sieć Metropolitalna, Qubus Hotel
Patroni medialni: TVP Kultura, Nowiny Gliwickie[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]