2001: Odyseja kosmiczna | Filmowe Laboratorium Szczęścia | gość: John Veto

Laboratorium szczęścia: życie po komfortocenie

Wszyscy chcą być szczęśliwi. W każdej epoce ludzie inaczej doświadczają tego stanu. Co nas czeka w przyszłości, w erze migracji, wojen, sztucznej inteligencji, deficytów klimatycznych i wyczerpania zasobów naturalnych? Zastanówmy się nad tym razem i poszukajmy własnej drogi do SZCZĘŚCIA.

Sięgając po najbardziej nośne artystycznie oraz kulturowo dzieła wielkich reżyserów, pokazując je publiczności ponownie, z udziałem zaproszonych gości, autorytetów w swoich dziedzinach, będziemy zastanawiać się nad wyzwaniami współczesnego świata. Przyjrzymy się, jak twórcy filmowi podejmują pytania stawiane przez naukowców, artystów innych dziedzin sztuki, wizjonerów, przedsiębiorców. Będziemy szukać na nie odpowiedzi.

Kuratorem cyklu jest dr Jolanta Trela-Ptaszyńska, poetka, autorka filmów, wykładowczyni Szkoły Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego

Temat spotkania: Czy rozwój cywilizacyjny prowadzi do szczęścia?

Gość: John Veto (popularyzator fizyki kwantowej, który łączy wiedzę naukową z rozwojem świadomości i prowokuje do myślenia poza schematami)

Film: 2001: ODYSEJA KOSMICZNA reż. Stanley Kubrick (Wielka Brytania 1968)

Arcydzieło gatunku wykraczające daleko poza jego ramy, w kierunku niemalże filozoficznego traktatu. Pierwowzorem filmu jest opowiadanie Artura C. Clarka pod tytułem „The Sentinel”. Składa się on z trzech powiązanych ze sobą części. Początkowa ukazuje grupę przodków rodzaju ludzkiego odkrywającą pierwsze technologie za pomocą potężnego monolitu, który może być znakiem jakiejś odległej cywilizacji. Ów tajemniczy kamienny blok pojawia się również w drugiej części filmu, której akcja dzieje się w roku 2001. Pomimo upływu lat ludzie wciąż nie są w stanie zrozumieć zastosowania przedmiotu.
„2001”: Odyseja kosmiczna” jest dziełem swoich czasów. Poprzez przesłanie o potrzebie stworzenia nowego człowieka wpisuje się w światopogląd kontestacji, a wykorzystanie niekonwencjonalnych sposobów narracji, zwłaszcza w ostatniej sekwencji, zaspokajało zapotrzebowanie na popularny w ówczesnych czasach psychodeliczny trip.