Koło filozoficzne. Płynna nowoczesność Zygmunta Baumana

Polski filozof, socjolog, eseista, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, po 1968 roku Uniwersytetu Telawiwskiego i Uniwersytetu w Leeds. Światową sławą przyniosła mu „Nowoczesność i Zagłada” z 1989 roku.

My skupimy się na jego rozumieniu nowoczesności i ponowoczesności. Te pierwszą definiował Bauman jako moment gwałtownego rozwoju myśli indywidualistycznej, gwałtownych przemian gospodarczych, naukowych, technicznych i zeświecczenia społeczeństwa, które zburzyły monotonię życia przednowoczesnego. Płynna nowoczesność jest kontynuacją i przeciwieństwem jednocześnie stałej nowoczesności lub jak mówią niektórzy – nowoczesnością pogodzoną z klęską swojego projektu, który przyniósł oprócz rozwoju przyniósł także niepewność jednostki wobec przygodności świata, poczucie fragmentaryczności i epizodyczności. Te zagadnienia staną się punktem wyjścia i osią naszej dyskusji. Zapraszamy!